Mysteries en legenden van Schotland

Muziek aan/uit :

In Schotland zijn meerdere spookkastelen evenals legendes over elfen en mysterieuze monsters in meren. De Kelten hadden een rijk voorstellingsvermogen. Zijn het waargebeurde verhalen, of zijn het verzinsels? Aan u om te beslissen!

Hier is een aangegeven route die naar de top van de Doon Hill bij Aberfoyle leidt. Hier werd de plaatselijke dominee Robert Kirk meegenomen naar sprookjesland.

Dit is een ruïne, aan de oever van het Loch Assynt. Hier dwalen verschillende geesten rond, zoals een wenend figuur. Naar de verhalen is dit de dochter van een hoofdman van de clan MacLeod, die haar aan de duivel probeerde uit te huwelijken.

De één na hoogste berg van Schotland. Hier woont de grote angstaanjagende grijze man van Ben Macdui.

Een slagveld waar de Schotten tegen de Engelsen vochten, de Schotten verloren. Op dit veld staan verschillende herdenkingstenen, voor elke clan één.
Hier dwaalt een moegestreden highlander rond bij het gedenkteken. Hij heeft donker haar en draagt kilt met de Schotse Stewart tartan.

Hier zijn restanten te vinden van een oude vlag, misschien wel uit de vierde eeuw na Chr. Volgens de legenden werd de vlag door elfen geweven en mochten de MacLeod clanhoofden het slechts drie keer gebruiken ter bescherming in tijden van nood. Hij is al twee keer gebruikt.

Een doedelzakspeler zou hier ronddwaalen langs de kantelen, een drummer zonder hoofd, gevangenen uit de tijd van Napoleon, een spookhond.

Dit is gedeeltelijk een vesting en gedeeltelijk een statig buitenhuis uit de dertiende eeuw. Hier worden spookverschijnselen gezien, zoals de schim van een trompetblazer en de groene dame die door de gangen zweefde.

De vierde graaf van Crawford speelt kaart met de duivel, in een dichtgemetselde kamer.

Dit is het diepste zoetwatermeer in Europa, het is 310 meter diep.
In dit meer leeft het monster Morag. Hij is echter nooit zo bekend geworden als het monster van Loch Ness.
Het monster sloeg in de jaren zestig met grote kracht tegen een boot van een visser.

Een klein meer, waar volgens de legendes een donkere schaduw te zien is, in de vorm van een omgekeerde boot. Hij is volgens de plaatselijke bevolking verschillende keren uit het water opgerezen. De plaatselijke laird heeft geprobeerd het meer droog te leggen, maar dat lukte niet.

Een oude luchthaven, ten noorden van Edinburgh. Er is een erfgoedmuseum in één van de originele gebouwen. Hier kwam de piloot Lt Desmond Arthur om, tijdens de eerste wereldoorlog. Hij viel uit een tweedekker, zonder parachute. Sindsdien zijn er verschillende verhalen over de geest van de piloot.

Hier werd De Davinci Code opgenomen.
Volgens de plaatselijke verhalen spoken hier geesten van monniken rond. In de Sinclair familie waren verschillende onverklaarbare sterfgevallen en sir Walter Scott schreef die toe aan de vreemde lichten rond de kapel.

Volgens de verhalen dwalen hier geesten rond, zoals een oude zeeman en een zeemeermin.

Hier staat een 17de eeuws herenhuis waar verschillende geesten ronddwalen. Er worden voetstappen in de lege kamers gehoord en gasten worden vergezeld door geesten die op hun bed gaan zitten.

Deze toren hoort bij Fraserburgh. De dochter van de lokale landheer was opgesloten in de wijntoren. Ze pleegde zelfmoord door naar beneden te springen, vanwege haar onmogelijke liefde voor een doedelzakspeler. Hij werd vermoord door haar vader. Op donkere en stormachtige nachten kun je de doedelzakspeler nog horen spelen onderaan de toren.

De huiskabouters zijn nauw verwant aan de aardmannetjes. De huiskabouters helpen in huis of op de boerderij en staan bekend als beschermgeesten, omdat ze de neiging hebben zich aan een bepaalde familie of aan een bepaalde plaats te hechten. Alleen als ze slecht behandeld worden, verhuizen ze. Een Schots verhaal gaat over de toewijding van een huiskabouter voor een jonge vrouw. Hij hielp haar toen ze verliefd was, organiseerde haar bruiloft en haalde de vroedvrouw, toen de jonge vrouw haar eerste kind verwachtte. Hoewel de vroedvrouw doodsbang was voor kabouters, droeg hij haar veilig op zijn rug door het wilde water van een door spoken bevolkte rivier. Toen de plaatselijke predikant daarover hoorde, stond hij erop dat een dergelijke goede en trouwe bediende gedoopt zou worden. De dominee verborg zich in de stal, waar de kabouter op het punt stond met zijn werk te beginnen. Hij wierp wat wijwater over hem heen, waarbij hij de woorden van het doopsel uitsprak. De kabouter slaakte daarop een gil van ontzetting en verdween om nooit meer terug te komen.

Een huiskabouter die slecht wordt behandeld, kan heel snel boosaardig worden. Hij is echter nooit zo angstaanjagend als de geesten uit Ierland en Schotland, de banshees. Het verschrikkelijke gehuil van de banshee is een waarschuwing voor een naderend sterfgeval. 'Banshee' komt van een Iers woord dat 'toverfee' betekent. De rol van een banshee is vooral, de leden van een bepaalde familie of clan te bezoeken en te huilen wanneer iemand van de familie gaat sterven. In Schotland wordt ze gezien aan de oever van een rivier, terwijl ze de met bloed bevlekte kleding wast van degene die zal overlijden. Wanneer een mens haar levend pakken krijgt, moet ze de naam van de tot sterven gedoemde man of vrouw prijsgeven. Men zegt, dat de banshee maar één neusgat heeft, één grote uitstekende voortand, voeten met zwemvliezen en ogen die rood zijn van het voortdurende huilen. Wanneer verscheidene banshees tegelijkertijd jammeren, zou dat de voorspelling van de dood van een heilige betekenen.

De lelijkste en gevaarlijkste van al die wezens zijn de kobolds, de kwelduiveltjes en de duivelse wezens. Sommige van deze schepsels zijn alleen maar lastig, maar de meeste zouden werkelijk kwaadaardig zijn. De kwelduiveltjes schijnen rechtstr

eeks uit de hel te komen. Ze zijn op schilderijen uit de 16e en 17e eeuw weergegeven als echte duiveltjes met een ronde muts, puntige schoenen, een behaarde staart en kale voeten op de plaats van de handen. In haar boek The Personnel of Fairyland (De Wezens uit Sprookjesland) beschrijft Katherine M. Briggs een bijzonder onaangenaam exemplaar, dat bekend staat als de Nuckelavee. Het is een spook dat in de Schotse Laaglanden zou zijn aangetroffen. De Nuckelavee leefde in Zee. Wanneer hij aan land kwam, bereed hij een paard dat even verschrikkelijk was als hijzelf, zodat velen dachten dat hij en zijn paard een waren. Zijn hoofd leek opdat van een mens, maar dan tien maal zo groot. Zijn mond was als de snuit van een varken en hij had geen haar op zijn lichaam, om de goede reden dat hij geen huid had. De adem van de Nuckelavee zou planten kunnen vernietigen en dieren ziek kunnen maken. Zo kreeg hij de schuld van het mislukken van de oogst en zelfs van het ombrengen van dieren, door ze van een rots te laten vallen.

Net zo afschuwelijk zijn de roodmutsen, een soort duivelse wezens waarvan wordt verteld dat ze langs de schotse grens leven. Ze verblijven op plaatsen waar zich gewelddaden hebben voltrokken. Ze vermoorden voorbijgangers, waarna ze hun rode mutsen in het bloed van de slachtoffers dopen. De Baobhan Sith of Witte Vrouwen uit de schotse Hooglanden zijn spookachtige vampiers. Ze nemen de gedaante aan van een mooie vrouw om het bloed te kunnen drinken van de mannen die met hen dansen. Watergeesten als de Kelpie nemen in de gestalte van paarden argeloze ruiters mee naar het diepe water van een meer en verslinden hen daar.